می‌دانیم در سال‌های اخیر برخی از استان‌های جنوب غربی کشور همیشه در روزهای زیادی از سال با پدیده‌هایی مثل گردوغبار دست‌به‌گریبان هستند، وقوع این گردوغبارها هم نیز به‌ دلیل خشک‌شدن وسعت زیادی از تالاب‌های ایران – هورالعظیم و شادگان – و همچنین تالاب‌های عراق بوده است. از سویی این را هم باید دانست که بخش زیادی از آب موردنیاز تالاب‌ها در همه جای دنیا، آب حاصل از سیلاب‌ها و طغیان‌های گاه و بیگاه رودخانه‌های بزرگ و کوچک است.
اگر جلگه و دشت خوزستان در طول سالیان دراز به‌عنوان یکی از حاصلخیزترین مناطق خاورمیانه شناخته‌ شده است، به دلیل رسوب‌هایی است که در طول میلیون‌ها سال، پنج رودخانه بزرگ به این دشت آوردند، تالاب‌های بزرگ خوزستان نیز حاصل عبور رودخانه‌ها از این استان است.
مثل هر شرایط حدی دیگری، سیل‌ها هم می‌توانند مزایايي داشته باشند، گاهی حتی خشک‌سالی و زلزله ما را آماده‌تر می‌کند برای مقابله با ضعف‌ها و بهبود سیستم‌ها، سیل هم در زمینه مدیریت و برای جلوگیری از تکرار آن شرایط در آینده، می‌تواند چنین اثرات مثبتی داشته باشد. از سوی دیگر، مزایا و فرصت‌های مدیریتی سیل در کشوری مانند ایران که کشوری است با اقلیم خشک و ما در آن همیشه دنبال برداشت آب و انتقال آب بوده‌ایم که این اقدامات سطح آب‌های زیرزمینی را پایین می‌برد، تالاب‌ها را خشک می‌کند و… می‌تواند سطوح بالایی از خاک را مرطوب کند.