چگونگی تشکیل اقیانوس ها:
در خصوص شکل گیری اقیانوس ها و چگونگی تغییر و تحولات کف آن ها نظریات و عقاید گوناگونی مطرح است. امروز نظریه غالب معتقد است که کره زمین در آغاز به شکل گلوله بزرگی از گاز و گرد و غبار کیهانی بوده است که به تدریج سرد شده و عاقبت به صورت جامد و به شکل اوروزی خود در آمده است. گازهای داغ پس از آنکه به تدریج سرد شده نخست به شکل مایع گداخته و سپس به صورت مواد و اجسام جداگانه ای شکل گرفته است که در اصل عناصر گوناگون مایع اولیه را تشکیل می داده اند. سنگین ترین ماده ، که به احتمال قوی آهن بوده ، به مرکز کره زمین رسوب کرده و هسته مرکزی زمین را تشکیل داده است. این هسته مرکزی شامل دو قسمت یعنی هسته جامد درونی و هسته مایع بیرونی است. شعاع هسته مرکزی 3445 کیلومتر است و اطراف آن را پوششی موسوم به جبه (mantle)فراگرفته است.

این پوسته که حدود 2890کیلومتر ضخامت دارد توده اصلی کره زمین را تشکیل می دهد. سومین قشر،که در واقع آخرین پوشش است، پوسته زمین نامیده می شود. این پوسته سطح کره زمین را به صورت لایه نازکی پوشانده و به طور متوسط 32کلیومتر ضخامت دارد. پوسته زمین نخستین لایه ی جامدی بود که روی کره زمین شکل گرفت. لایه روی قشر گداخته جبه، مثل سرشیری که روی شیر داغ به تدریج می بندد، منجمد شد. سپس به تدریج که قشر گداخته جبه سرد شد توده های عظیمی از بخار از سوی پوسته در حال انجماد بیرون زد و همراه با گازهای دیگر جو اطراف کره زمین را بوجود آورد.به محض این که پوسته زمین به اندازه کافی سرد شد، باران بارید. این باران بلافاصله بخار شد، مناطق پست و چاله های سطح زمین را پر کرد و عاقبت به شکل اقیانوس های امروزی ظاهر گردید. این فرایند حدود 4میلیاردسال پیش آغاز شد. طی میلیونها سال تاریخ کره زمین ، تغییر و تحولات وسیعی روی خشکی و نیز در کف لایه ها به وجود آمده است. شاید قاره های کونونی را، که در اصل به صورت خشکی های به هم پیوسته و به شکلی متفاوت از آنچه امروز میشناسیم بوده است، بتوان خشکی های متغییر و سرگردان نامید.شواهدی که امروزه در دست است این نظر را تایید می کند.